| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' |
|
| |
Πρόλογος
|
5 |
| |
ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΙ
ΗΘΙΚΟ ΚΑΚΟ
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
|
|
| 1 |
Ἡ ἱστορία κατευθύνεται άπὸ τὸ Θεὸ |
13 |
| 2 |
Θεομηνίες - Οἰκολογικὸ πρόβλημα
|
15 |
| 3 |
Φυσικὸ καὶ ἠθικὸ κακὸ
|
19 |
| |
Ἐπίλογος
|
22 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'
|
|
| |
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ. ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
|
|
| 1 |
Ὁ κόσμος ἔχει ἀξία, ὅταν σχετίζεται μὲ τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο |
25
|
| 2 |
Τὸ οἰκολογικὸ εἶναι πρωτίστως
πνευματικὸ πρόβλημα
|
26
|
| 3 |
Ὀλιγοδεΐα - Ὀλιγάρκεια - Ἀσκητικότητα
|
27 |
| 4 |
Ἡ ἀγωνία γιὰ τὰ οἰκολογικὰ δεινὰ ἀδικαιολόγητη καὶ ἀντίθετη μὲ βασικὲς ἀρχὲς τοῦ
Χριστιανισμοῦ
|
29 |
| 5 |
Προτάσεις γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ οἰκολογικοῦ
προβλήματος |
36
|
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' |
|
| |
ΛΙΤΟΤΗΣ -
ΟΛΙΓΑΡΚΕΙΑ. ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΣΤΗΝ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
|
|
| 1 |
Ἡ δημιουργία
πλασματικῶν ἀναγκῶν στὴν
καταναλωτικὴ κοινωνία
|
39 |
| 2 |
Ἡ ζωὴ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα |
41 |
| 3 |
Ἡ
Χριστιανικὴ ἄσκηση |
44 |
| |
α. Στὴν Καινὴ Διαθήκη |
44 |
| |
β. Στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας |
46 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ
ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΣ
|
|
| 1 |
Ἡ ἑλληνικὴ καὶ ἡ ρωμαϊκὴ θέση |
59 |
| 2 |
Φυσικὰ (ἐλεύθερα) καὶ οἰκονομικὰ ἀγαθὰ |
61 |
| 3 |
Σχετικὴ ἢ ἀπόλυτη κυριότητα; Οἰκονόμοι καὶ
διαχειριστὲς |
63 |
| 4 |
Ἀμοιβαιότητα
κοινωνικῶν ἐξαρτήσεων. Ἀγάπη καὶ ἀσκητικότης |
65 |
| 5 |
Homo Oeconomicus ἢ Homo Asketicus; |
70 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'
ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
|
|
| 1 |
Ἡ κοσμικὴ Ψυχαγωγία |
74
|
| |
α. Περιγραφὴ |
74 |
| |
β. Λόγοι καταδίκης τῆς κοσμικῆς Ψυχαγωγίας |
79 |
| |
Ι. Ἡ ἠθικὴ βλάβη ἐκ τῶν κακῶν επιδράσεων |
79 |
| |
ΙΙ. Περιττὴ δαπάνη πολυτίμου διὰ τὴν σωτηρίαν χρόνου.
Κακὴ ἐπὶ τῆς λατρείας ἐπίδρασις |
83 |
| |
ΙΙΙ. Παρακώλυσις τῆς εὐεργετικῆς λειτουργίας τοῦ πόνου καὶ τῶν θλίψεων |
87
|
| 2 |
Ἡ
Χριστιανικὴ Ψυχαγωγία
|
92
|
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ'
ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
|
|
| |
Προλεγόμενα
|
101
|
| 1 |
Ἐκκλησιολογικὴ θεμελίωση |
102 |
| |
α. Ἴσοι καὶ ὁμότιμοι στὴ σωτηρία
|
102 |
| |
β. Ἡ ἰσότητα δὲν ἀναιρεῖ τὴ διαφοροποίηση τῶν
λειτουργημάτων |
105 |
| |
γ. Ἡ Ἱερωσύνη ἔχει θεία προέλευση. Δὲν ρυθμίζεται μὲ πολιτικοὺς νόμους |
108 |
| |
δ. Ποιμένες καὶ ποίμνιο
|
113 |
| |
ε. Λαϊκίζουσες καὶ
προτεσταντίζουσες τάσεις θεολόγων |
120 |
| 2 |
Ἡ παρεξήγηση τοῦ «Βασιλείου Ἱερατεύματος» |
125 |
| |
α. Ἡ Ἱερωςύνη σταυρὸς καὶ θυςία. Δὲν εἶναι κοσμικὸ ἀξίωμα
|
125 |
| |
β. Ἡ
κληρικοκρατία τοῦ Παπισμοῦ ὁδήγησε στὸν λαϊκισμὸ τοῦ
Προτεσταντισμοῦ
|
130 |
| |
γ. Προτεσταντικὴ ἡ διάκριση
Γενικῆς καὶ Εἰδικῆς Ἱερωσύνης
|
134 |
| 3 |
Ἡ συμμετοχὴ τῶν λαϊκῶν στὴν ἐκλογὴ τῶν ἐπισκόπων
|
140 |
| |
α. Ἐσωτερικὸ θέμα τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἐκλογὴ
|
140
|
| |
β. Ἡ διδασκαλία καὶ ἡ πράξη τῆς Ἐκκλησίας |
151
|
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ'
Η ΣΥΜΒΟΛΗ
ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΕΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
|
|
| 1 |
Ἡ πορεία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ κόσμου δὲν συμπίπτουν
|
173
|
| 2 |
Διαχρονικὸ καὶ αἰώνιο τὸ κῦρος τῆς διδασκαλίας τοῦ Εὐαγγελίου. Δὲν χρειάζονται
προσαρμογὲς
|
175 |
| 3 |
Κοινὴ ἡ συμβολὴ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ κοινὸς ὁ στόχος τῆς σωτηρίας
|
178 |
| 4 |
Ἡ ἰδιαιτερότητα τῆς συμβολῆς τῆς γυναίκας |
182 |
| |
Ἐπίλογος |
183 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η'
Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ
ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ
|
|
| 1 |
Ἕνα κλασικὸ παιδαγωγικὸ ἔργο
|
185
|
| 2 |
Ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν τότε καὶ τώρα. Οἱ τρεῖς ἔρωτες |
189 |
| 3 |
Τὸ κοινωνικὸ περιβάλλον. Ἡ ματαιοδοξία
|
193 |
| 4 |
Τὸ ἔγκαιρο τῆς ἀγωγῆς
|
195 |
| 5 |
Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ μορφωτικοῦ ὑλικοῦ. Αὐστηρότητα
|
195 |
| 6 |
Σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση
|
197 |
| |
Ἐπίλογος
|
199 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ'
ΤΑ
ΓΗΡΑΤΕΙΑ.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ
ΠΡΟΒΛΗΜΑ
|
|
| 1 |
Πατέρας τρέφειν καὶ μὴ φονεύειν
|
201 |
| 2 |
Προχριστιανικὴ καὶ
χριστιανικὴ γραμματεία καὶ παράδοση
|
203
|
| 3 |
Ἡ ἀποδοχὴ καὶ ἀξιοποίηση τοῦ γήρατος σὲ προσωπικὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο
|
211
|
| 4 |
Ἐμεῖς καὶ οἱ γέροντες. Ἡ
συμπεριφορὰ καὶ ἡ στάση μας ἀπέναντί τους
|
215 |
| |
Ἐπίλογος
|
219 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι'
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
|
|
| 1 |
Πολὺς πόνος, λίγη βοήθεια |
221
|
| 2 |
Τὰ ὅρια τῆς Ἱατρικῆς Ἐπιστήμης |
225
|
| 3 |
Ἡ ἀνατολὴ τῆς ἐλπίδος γιὰ τοὺς πονεμένους
|
227
|
| 4 |
Γιατὶ μακαρίζει ὁ Χριστὸς τοὺς πονεμένους
|
229 |
| 5 |
Ὁ πόνος στὴ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, τῆς Θεοτόκου καὶ τῶν Ἁγίων
|
231 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ'
ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ
ΠΕΝΘΟΥΝΤΩΝ. ΟΙ ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΕΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ
ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
|
|
| |
Εἰσαγωγικὰ
|
237
|
| 1 |
Ἔκκλησιαστικοὶ ἀγῶνες καὶ συγγραφικὸ ἔργο
|
239
|
| 2 |
Ἡ ὁμάδα τῶν
παραμυθητικῶν ἐπιστολῶν |
241 |
| 3 |
Διακριτικὴ
συμπεριφορὰ πρὸς τοὺς πενθοῦντες
|
245 |
| 4 |
Θνητὸς ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸ συμφέρον του.
Καὶ τῶν νέων ὁ θάνατος εὐεργεσία
|
248 |
| 5 |
Τὰ σημαντικότερα
παραμυθητικὰ ἐπιχειρήματα
|
260
|
| |
α. Ὁ ἄνθρωπος
γεννιέται θνητός. Δὲν ἐξαιρεῖται κανεὶς |
260 |
| |
β. Καὶ ἡ κτίσις θνητή: Ὁ οὐρανός, ἡ γῆ, τὰ ἄστρα |
261 |
| |
γ. Οὔτε ἀναλγησία καὶ ἀπάθεια, οὔτε ὅμως ὑπερβολικὴ λύπη. Μετρημένος πόνος,
μετριοπάθεια
|
261
|
| |
δ. Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ στὸν θάνατο·
οὔτε τύχη, οὔτε πεπρωμένο, οὔτε κακὸς Θεὸς
|
263
|
| |
ε. Τὰ ὅρια τῆς ζωῆς τὰ ὁρίζει ὁ Θεὸς μέ σοφία. Οἱ ἄνθρωποι ἀδυνατοῦμε νὰ τὰ καταλάβουμε
|
264 |
| |
στ. Ἡ συμβίωση
δημιουργεῖ οἰκειότητα. Νὰ εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ γιὰ ὅσο διάστημα μᾶς ἐχάρισε ἀγαπητὰ πρόσωπα |
265 |
| |
ζ. Ὁ θάνατος νέων ἀνθρώπων εὐεργεσία καὶ γι' αὐτοὺς ποὺ φεύγουν καὶ γι' αὐτοὺς ποὺ μένουν
|
266 |
| |
η. Ὁ θάνατος δὲν εἶναι τέλος, ἀλλὰ ἀρχὴ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Θὰ συναντηθοῦμε ὅλοι ἐκεῖ
|
268
|
| |
θ. Παράδειγμα ὁ Ἰὼβ καὶ ἡ μητέρα τῶν Μακκαβαίων
|
269 |
| |
ι. Μὲ ἀνδρεία τὸν πόνο, γιὰ τὸ καλὸ τῶν συγγενῶν μας καὶ τῶν ἄλλων
|
270 |
| |
ια. Φυλακὴ τὸ φθαρτὸ σῶμα. Εἶναι καλύτερα χωρὶς αὐτὸ |
271 |
| |
ιβ. Μὲ τὴν προσευχὴ ὁ Θεὸς στέλνει
παρηγοριὰ καὶ ἀνακούφιση |
271 |
| |
Ἐπίλογος
|
272 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ IB'
ΠΑΘΗ ΚΑΙ
ΑΡΕΤΕΣΣΤΗ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
|
|
| 1 |
Ἠθικὴ Τριλογία
|
275 |
| 2 |
Πάθη καὶ ἀρετὲς στὸ «Ἔκδοσις Ἀκριβὴς»
|
277 |
| 3 |
Ἀρετὲς καὶ κακίες στὰ δύο εἰδικὰ ἔργα
|
279 |
| |
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ'
Η ΚΥΡΙΑΚΗ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΡΜΗΝΕΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ
ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ
|
|
| 1 |
Ἡ ὑπεροχὴ τῆς ἐρμηνείας τοῦ Ἁγ. Μαξίμου
|
283
|
| 2 |
Θεολογία καὶ υἱοθεσία
|
285 |
| 3 |
Μίμηση ἀγγέλων. Μετοχὴ ἀϊδίου ζωῆς |
288 |
| 4 |
Ἀποκατάσταση φύσεως. Κατάλυση τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ καθαίρεση τοῦ Πονηροῦ
|
290
|
| 5 |
Ἡδονικὸς καὶ ὀδυνηρὸς πειρασμός. Ἡδονὴ καὶ ὀδύνη.
|
291
|
| |
Γιὰ παραγγελίες ἀπευθύνεστε στὶς
Γραφικὲς Τέχνες - Ἐκδόσεις
«Τὸ Παλίμψηστον»,
Τσιμισκῆ 128, 546 21 Θεσσαλονίκη,
& 2310.286247 fax 2310.276590 - e-mail: [email protected]
Δευτέρα – Παρασκευή 09.00-17.00.
Τιμή: 11 €
|
|