| Προλεγόμενα |
7 | |
| Εἰσαγωγικὰ |
9 | |
| 1. | Ἐκκλησιαστικοὶ ἀγῶνες καὶ
συγγραφικὸ ἔργο. |
11 |
| 2. | Ἡ ὁμάδα τῶν
παραμυθητικῶν ἐπιστολῶν. |
14 |
| 3. | Διακριτικὴ συμπεριφορὰ πρὸς τοὺς πενθοῦντες. | 20 |
| 4. | Θνητὸς ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸ συμφέρον του. Καὶ τῶν νέων ὁ θάνατος εὐεργεσία. | 24 |
| Ἐπίλογος |
42 | |
| ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ |
43 | |
| Μὲ τὰ σημαντικότερα
παραμυθητικὰ ἐπιχειρήματα |
45 |
|
| 1. | Ὁ ἄνθρωπος
γεννιέται θνητός. Δὲν εξαιρεῖται κανείς. |
47 |
| 2. | Καὶ ἡ κτίσις θνητή: Ὁ οὐρανός, ἡ γῆ, τὰ ἄστρα. |
48 |
| 3. | Οὔτε ἀναλγησία καὶ ἀπάθεια, οὔτε ὅμως ὑπερβολικὴ λύπη. Μετρημένος πόνος, μετριοπάθεια. | 49 |
| 4. | Ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ στὸν θάνατο.
Οὔτε τύχη, οὔτε πεπρωμένο, οὔτε κακὸς Θεός. |
51 |
| 5. | Τὰ ὅρια τῆς ζωῆς τὰ ὁρίζει ὁ Θεὸς μὲ σοφία. Οἱ ἄνθρωποι ἀδυνατοῦμε νὰ καταλάβουμε. | 52 |
| 6. | Ἡ συμβίωση
δημιουργεῖ οἰκειότητα. Νὰ εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ γιὰ ὅσο διάστημα μᾶς
ἐχάρισε ἀγαπητὰ πρόσωπα. |
54 |
| 7. | Ὁ θάνατος νέων ἀνθρώπων εὐεργεσία καὶ γι' αὐτοὺς ποὺ φεύγουν καὶ γι' αὐτοὺς ποὺ μένουν. |
55 |
| 8. | Ὁ θάνατος δὲν εἶναι τέλος, ἀλλὰ ἀρχὴ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Θὰ συναντηθοῦμε ὅλοι ἐκεῖ | 58 |
| 9. | Παράδειγμα ὁ Ἰὼβ καὶ ἡ μητέρα τῶν Μακκαβαίων. |
60 |
| 10. | Μὲ ἀνδρεία τὸν πόνο, γιὰ τὸ καλὸ τῶν συγγενῶν μας καὶ τῶν ἄλλων. |
61 |
| 11. | Φυλακὴ τὸ φθαρτὸ σῶμα. Εἶναι καλύτερα χωρὶς αὐτό. |
62 |
| 12. | Μὲ τὴν προσευχὴ ὁ Θεὸς στέλνει παρηγοριὰ καὶ ἀνακούφιση. | 63 |
|
Γιὰ παραγγελίες ἀπευθύνεστε στὶς |